Pagina's

woensdag 22 april 2015

Fotoboeken maken voor de kinderen

Vroeger was ik er heel secuur in: zodra een fotorolletje vol was liet ik het afdrukken, plakte ik de foto's in mijn album en schreef er commentaar bij. Ik heb dozen plakboeken van vakanties, kampen en schoolprojecten - vol foto's, knipsels, stempels, tekeningetjes. Maar voor mijn eigen kinderen was het droevig gesteld met de beelddocumentatie. Wat is er mis gegaan?

Ik kan wel vrij precies zeggen wáár het is misgegaan: vanaf dat Meneer V. en ik gingen samenwonen.
Mijn eigen foto's heb ik toen nog wel ingeplakt, en ook die van ons samen. Maar wat te doen met zijn foto's van activiteiten waar ik niet bij was geweest? Mee in een gezamenlijk album? Hem een eigen album geven? Maar zou ik dan de foto's van ons samen dubbel laten afdrukken?
Ik vond het zoveel gedoe dat ik er de brui aan heb gegeven: dan maar geen fotoboeken van ons.

Toen werd S.imon geboren en begon ik vol moed aan het maken van een album voor hem. Alleen had zich ondertussen een nieuw probleem aangediend: de digitale camera. Plots stonden er op elke computer foto's, kreeg ik maanden later nog foto's gemaild van mensen en had ik een overvloed aan beelden. Een half jaar lang heb ik ze trouw afgedrukt en ingeplakt, en toen hield het op.

Mijn eigen collectie fotoboeken

Vorige zomer ben ik er eindelijk aan begonnen: het maken van fotoboeken voor de kinderen. Het was een grote frustratie dat ik al 6 + 3 + 1 jaar achterliep met het samenstellen en afdrukken van albums. Om de moed niet meteen te verliezen door de gigantische berg werk ben ik begonnen met het voorgaande jaar, en zo moet terugwerkende kracht. Per kind per levensjaar een album.

Ik ben begonnen met "M. arijn 0 jaar". Zo was ik na het afwerken meteen op 1/3 van mijn project - al geef ik toe dat ik hier een beetje rijk gerekend heb. 5 Boeken staan er inmiddels in de kast, het is een begin.

De kinderen krijgen ieder hun eigen album, met daarin ook wat foto's van hun broer(s)/ zusje, zij hebben dus een redelijk goed overzicht. Helemaal waterdicht is dit systeem echter niet:
- voor Meneer V. en mij ga ik niet ook ook nog een apart album maken, er zijn grenzen
- ik laat nu alle albums 2x afdrukken, zodat wij ook een exemplaar hebben - maar zo hebben wij ook veel foto's dubbel
- maar wat te doen met foto's van activiteiten waar de kinderen niet bij waren?
- en om terug te komen op het allereerste probleem: waar laat ik die foto's die slechts voor één van ons relevant zijn?

Een deel van de fotoboeken van de kinderen

Het doel is om de kinderen telkens op hun verjaardag het boekje van afgelopen jaar te geven. Dit jaar is het gelukt, al was het een enorm gepuzzel om een album samen te stellen met de foto's van 2 telefoon's, 3 computers, Dropbox, mijn mailbox, blogberichten en WeTransfer-bestanden. Elke verjaardag was het een race tegen de klok - vandaar dat ik nu al ben begonnen aan het bijhouden van de boekjes die ze in 2016 zullen krijgen.

Een ezel stoot zich geen 7 + 4 + 2 keer aan dezelfde steen.

Hoe heb jij de fotoboeken (van je kinderen) ingedeeld?

zaterdag 18 april 2015

4 is het nieuwe 3

Liefste K. asper,

4! Eindelijk ben je 4!
Wat heb je er naar uit gekeken, wat ben je groot opeens!
Het leven gaat totaal veranderen voor je, denk je zelf. Want:

"Grote jongens van 4 dragen geen sjaal meer."
"Grote jongens van 4 fietsen zonder zijwieltjes."
"Grote jongens van 4 kunnen geen kleding van vorig jaar meer aan want dat zijn kleren voor jongens van 3."
"Grote jongens van 4 dragen geen luier meer 's nachts."

Zou het nieuwe levensjaar echt zoveel veranderingen met zich meebrengen als opgelopen jaar?
Het is natuurlijk een cliché, maar daarom juist zo ontzettend waar: je bent enorm gegroeid!



Vorig jaar moest je nog aan je schoolcarrière  beginnen, inmiddels heb je de peuterklas al volledig doorlopen en zit je bij de kleuters. Als jongste van de hele bende daar ben je de benjamin van de groep. Mede dankzij je guitige koppie hebben de grote meisjes vaak de neiging voor je te zorgen, maar daar ben je helemaal niet van gediend: stoer wil je zijn, niet schattig. Het feit dat je alleen maar toekijkt vanaf een stoeltje in plaats van te spelen met andere kinderen helpt je wellicht ook niet echt aan dat imago.

Thuis ben je inmiddels meer het maatje van je grote broer dan van je kleine zusje. Als middelste ben je het flex-kind die switcht tussen dreumesspelletjes en grote jongensspelen, maar meer en meer neig je naar dat laatste. Je kan niet zonder je grote broer, maar net zo vaak ook niet met hem.

Spiderman en Vuurman zijn je helden geworden, en aan tafel is je standaard-uitspraak "Dat lust ik ook!" als je ziet wat we gaan eten. Je hebt een duidelijke voorkeur voor korte mouwen en korte broeken, het uitknippen van tekeningen is je grootste hobby. Fietsen is je favoriete bezigheid, "Het grote billenboek" je lievelingsverhaal. Al is dat laatste waarschijnlijk vooral om S. imon te irriteren... En omdat je eindelijk ook kan zéggen wat je wilt.

Bijna 8 maanden geleden ben je begonnen bij de logopedist om je uitspraak te verduidelijken. Je maakt daar grote sprongen voorwaarts, al hebben veel mensen nog altijd vertaling nodig om te weten wat je allemaal vertelt. En vertellen kan je, de hele dag door. Tel dat op bij de theatrale mimiek van jou en je weet als geen ander duidelijk te mat je bedoeling is. Of niet. Je eigen mening is getransformeerd in koppigheid.

Op naar de 5 jaar K. asper: je plannen daarvoor zijn al gemaakt.
"Grote jongens van 5 tekenen met stiften."

Maar eerst ga ik genieten van je vierjarige "ik".
Dag, dag babyvet, welkom lange kleuter.

dikke verjaardagskus, mama


zondag 15 maart 2015

Verjaardagsbrief aan M.

Lieve, lieve, liefste M.,

Je bent net 2 jaar geworden en al een echte dame:


Waar is mijn kleine dreumes naar toe?
Vorig jaar schreef ik nog over de transformatie van baby naar dreumes, nu ben je al bijna die fase ontgroeid. Ja ja, ik weet wel dat dat allemaal zo hoort enzo, maar meestal ga ik ervan uit dat wat in de boekjes staat niet op mij en mijn kinderen van toepassing is. Wel dus, je wordt gewoon groot!

En hoe!
Je stapt als de beste, valt en staat meteen weer op, eet alles, bent super eigenwijs, gek op boekjes, een poppenmoedertje, een borstverslaafde, knuffelbeer, modepopje (ja echt!), prinses, een waardige tegenstander van je broers, een grote hulp in het huishouden, dol op muziek en liedjes zingen, mama's mooiste meisje.

Je hebt je een eigen leven bij de onthaalmoeder, je eigen vakje op de gezinskalender en vooral een ijzersterke eigen wil.



Op naar de 3 M. arijn! We gaan nog veel avonturen beleven komend jaar. Ik ben benieuwd naar de ontwikkeling die je laat worden wie je bent.

Dikke verjaardagskus, mama

woensdag 11 maart 2015

Bloglovin: ik heb maar 6 volgers

Follow my blog with Bloglovin

Lezers zijn belangrijk voor een blog. Ik wilde schrijven 'onmisbaar', maar dat is niet waar. Mijn eerste 1,5 blogjaar heb ik namelijk geschreven zonder het aan iemand bekend te maken - dus zonder volgers. Maar hoe meer ik me erin aan het verdiepen ben, hoe meer ik ook de behoefte krijg dat mijn teksten gelezen worden. Maar hoe kom ik verder dan die 6 volgers?

6 volgers via Bloglovin, tussen de 20 en 40 pageviews per dag en een onbekend aantal volgers via mail. Een mens mag dromen van meer, niet? Het is tijd voor een plan van aanpak.

Interessant zijn! Dat is het meest gehoorde advies. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik heb het idee dat alles wat ik bedenk al door een ander is gezegd, maar dat ligt er natuurlijk aan dat ik alleen de blogs volg van mensen die interessante dingen doen :-)

Schrijven gaat me meestal redelijk af, mijn foto-skills zijn niet zo best, mijn onderwerpen variëren sterk -maar dat vind ik juist leuk aan andere blogs-, de doelgroep is mensen zoals ik en ik vind 3x per week een bericht plaatsen een goede frequentie. Tot zover mijn zelfanalyse.


Ten eerste kreeg ik de tip om een blogschema te hanteren, iets dat vandaag nog eens hier  werd bevestigd. En ja, zo'n schema heb ik wel in mijn hoofd, maar het werkt als een spiraal: ik wil me daar wel aan houden, maar als ik nauwelijks lezers heb ga ik me ook niet in allerlei bochten wringen om me eraan te houden. Voilà, tip 1 om zeep!


Een andere tip is om een aantrekkelijke site te hebben. Dat is een groot ding voor mij, want ik snap helemaal niks van computers, al kan ik tegenwoordig wel tekenen in Vectorworks en SketchUp. Bloggen zou dus ook te leren moeten zijn, denk ik. Een site bouwen gaat me nog iets te ver, maar daar heb je andere mensen voor. Ik ben alleen nog aan het onderhandelen over hoeveel (geld) ik wil investeren. Het is maar een hobby - maar toch...


Een ander groot issue is om jezelf te promoten. En dat is denk ik mijn grootste valkuil. Ik heb een a-commercieel talent, ik kan nog geen doos kinderkleding verkopen - laat staan mezelf. Bovendien heb ik geen Facebook, Twitter, Instagram, Pinterest of andere social media. Om mezelf te overwinnen heb ik sinds vandaag wél een Bloglovin-profiel. 

Laat die lezers maar komen!

Wil jij ons volgen via Bloglovin?

dinsdag 10 maart 2015

Groentepakket Biobello

Groentepakketten zijn hip. De adressen waar je ze kan bestellen en afhalen schieten als paddestoelen uit de grond. Hipper zijn dan de hype kan hier niet, al ben ik intussen wel een ervaringsdeskundige op dit gebied. 

Zelf ben ik al jaren aan het rommelen met groentepakketten en -tassen. Ons oude appartement was praktisch naast een biologische bakker waar ik mijn tassen bestelde. Na de verhuizing ben ik een tijd lid geweest van een Voedselteam, maar het afhaalmoment kwam me slecht uit dus daar heb ik helaas niet zoveel gebruik van kunnen maken. Gelukkig heb ik tegenwoordig een nieuwe biobakker - en daarmee een nieuw groenteadres achter de hoek.

Vorige week bestelde ik er voor het eerst een klein pakket.


De hoeveelheden lijken niet groot, maar in combinatie met mijn wintervoorraad kolen  en zieken kwam het precies uit voor een week. Langzaam wil ik de voorraden opmaken en dan kan ik overschakelen naar een groot pakket. Ik ben die wintergroenten nu ook wel bijna beu gezien... zeker met dit weer.

De lente zit in de bodem en hangt in de lucht. Laat die groenten maar groeien.

Bestel jij weleens een groentepakket?

vrijdag 27 februari 2015

Het wintert lentekriebels

Als de zon zó fel door de ramen schijnt dat ik zie hoe nodig ze gezeemd moeten worden
en als er aardbeien rijp zijn in februari
de snottepinnen druipen en er gediscussieerd wordt over korte mouwen
zonnebrillen en wanten
warme appelsap en hete thee
en als het kot te klein is binnen
dan lijkt het lente in de winter



Als het lentekriebels wintert
dan willen we nog maar één ding: naar buiten




donderdag 19 februari 2015

Mijn groene keuken

We hebben er jaren over nagedacht hoe de nieuwe keuken eruit zou komen te zien. Waar in huis, welke vorm, de indeling, de materialen, looks, apparatuur, uitstraling, kleuren en sfeer. En eindelijk, eindelijk is de keuken klaar. Of toch bijna.

Kijk, ontdek, bewonder en wees jaloers.



Zicht op de keuken vanuit de eetkamer.
De groene keuken, die toch eigenlijk best wit is.
In de hoge kasten bevinden zich de mega koelkast en voorraad.



Natte zone met daarboven een plank met ingebouwde verlichting.
De vaatwasser is weggewerkt achter één van de panelen.



Een deel van mijn verzameling oude blikken en potten: kringloop en een Oostenrijkse rommelmarkt
Plankje: Snug
Trechter: Stefano Giovannoni voor Alessi
Dienblad: vintage



Citruspers: Philippe Starck voor Alessi
Nog meer oude blikken: gekregen of kringloopvondsten
Dienblad: Donna Wilson



Een van mijn absolute wensen was een wandkraan: geen natte bende meer achter de kraan, maar een propere oplossing. Bovendien heb ik hierdoor genoeg hoogte in de spoelbak om een emmer onder de kraan te kunnen zetten, mocht ik eens de behoefte voelen om te dweilen.
De onderbouw spoelbak is ideaal, geen vieze kitranden meer te zien.
Kraan: Hansgrohe axor
Spelbak: Smeg, via tweedehands.be
Zeepdispenser: Hema
Tegel: StoryTiles



Het hoekje als uitloop van de bar, met daaronder de stofzuigerkast.
Fruitschaal: Koziol
Kalender: gezinnig
Houten doosje en blikje: kringloop



Het zoeken naar de juiste afzuigkap was niet makkelijk. Het moest een recirculatie-systeem zijn, aangezien we geen afvoer naar buiten hebben in de keuken. Maar omdat de kap ook in het midden van het huis hangt wilden we geen groot, zwaar object hangen. Uiteindelijk kwamen we uit bij deze krachtige dampkap met geïntegreerde verlichting rondom. Al een geluk dat we ze via marktplaats.nl konden bemachtigen, anders was er helemaal geen budget meer geweest voor het fornuis.
Over het fornuis zal ik niet te veel schrijven, jullie zijn vast al jaloers genoeg!
Fornuis: Falcon professional deluxe 110
Dampkap: Novy Zen



Verzameling specerijen en olieën naast het fornuis
Plankje: WAAR-winkel
Melkkan: vintage



Het aanrechtblad is van composiet, een mengsel van 95% kwartszand en grantiekorrels en 5% harsen als bindmiddel. Het is duurzaam, krasvast en je ziet er niks op. Ideaal!
Het was voor mij belangrijk om een blad te hebben zonder kunststof bovenlaag. Ik hou niet zo van look-a-like en heb liever het echte materiaal.



Broodtrommel: Brabantia, vintage 
Beschuitbus: Hooimeijer, vintage



Zicht op de keuken vanuit de living

Voor dit huis is dit de ideale keuken. Ze is geplaatst in het midden van het huis, in het donkerste gedeelte. Om te koken heb ik toch verlichting nodig, dus dan is het minder belangrijk dat ik direct daglicht heb. Bovendien heb ik zo overzicht over de rest van het gelijkvloers 

De afgeronde hoeken geven de keuken iets nautisch. Nu is het ook daadwerkelijk door een scheepstimmerbedrijf gemaakt, maar dat heeft meer te maken met het werk van Meneer V. dan met schepen. De rondingen zijn erin gemaakt omdat er anders niet genoeg ruimte zou zijn om deftig te kunnen passeren in het gangetje naast de keuken.

De keuken is dus niet alleen tot op de millimeter nauwkeurig uitgedacht, met denken alleen valt er immers weinig te koken. Meneer V. heeft zich uit de naad gewerkt om dit te realiseren en verdient dan ook alle lof voor dit project - en voor alle andere projecten ook trouwens. 


Hoe ziet jouw droomkeuken eruit?